شراب شیراز
گوناگون (شعر و مطالب جالب و ...) 
قالب وبلاگ

 

نوبهار آمد و هنگام طرب در گلزار    

چه بهاری که ز دلها ببرد صبر و قرار

انوری

**********

نوبهارست و دل پرهوس و باده ی ناب    

حبذا روی نگار و لب کشت و سر آب

اوحدی

**********

نوبهارست در آن کوش که خوش دل باشی    

که بسی گل بدمد باز و تو در گل باشی

حافظ

**********

عشرت خوشست خاصه در ایام نوبهار       

لیکن بدور دختر انگور خوشترست

خواجوی کرمانی

**********

آمد این نوبهار توبه شکن         

پرنیان گشت باغ و برزن و کوی

رودکی

**********

چون است حال بستان ای باد نوبهاری      

کز بلبلان برآمد فریاد بی قراری

سعدی

*********

نوبهارست و گل و سبزه و ما عمر عزیز

می گذاریم به غفلت ، مگذار ای ساقی !

سلمان ساوجی

**********

الا ای دلربای خوش بیا ، کآمد بهاری خوش

شراب تلخ ما را ده ، که هست این روزگاری خوش

سنایی

**********

ز باده توبه در ایام نوبهار مکن

به اختیار پشیمانی اختیار مکن

صائب

**********

باز به صحرا رسید کوکبه ی نوبهار

ساقی گلرخ بیا ، باده ی گلگون بیار

عبید زاکانی

**********

نوروز و نوبهار دلارام را

با دوستان خویش به شادی گذار

فرخی سیستانی

**********

فصل نوبهار آمد ، جام جم چه می جویی ؟

از می کهن پر کن کاسه ی سفالین را

فروغی بسطامی

 

[ دوشنبه ۱۳٩٠/۱٢/٢٩ ] [ ٤:۳٠ ‎ب.ظ ] [ آزاده .م ]

 

شنیدم این که : فردا ماه من عزم سفر دارد          بمیرم کاش امروزت ، نبینم روی فردا را

هلالی جغتائی

**********

فریاد که جز اشک شب و آه سحرگاه         اندر سفر عشق مرا همسفری نیست

فروغی بسطامی

**********

از جور تو در سفر بیفشردم پای           دل را به تو و تو را سپردم به خدای

خاقانی

**********

آن سفر کرده که صد قافله دل همره اوست        هر کجا هست خدایا بسلامت دارش

حافظ

**********

هیچ کس نیست که از یار سفر کرده ی من        برساند خبری خیر و دلم شاد کند

اوحدی

**********

خواهم سفری کنم ز غم بگریزم              منزل منزل غم تو در پیش منست

ابوسعید ابوالخیر

**********

در طبل گاه دل چو موج و حباب           منزل و جاده هر دو در سفرست

بیدل دهلوی

**********

می رود دل به ره دیده و تا چون باشد        سفر دیده ، مبارک سفر دریایی است

سلمان ساوجی

**********

گفتی که هست چاره ی بیچارگان سفر        چون چاره رفتنست ، بناچار می رویم

خواجوی کرمانی

**********

گو رفیقان سفر کنند که ما               نتوانیم ، پای بند توایم

امیرخسرو دهلوی

 

[ دوشنبه ۱۳٩٠/۱٠/٢٦ ] [ ۳:۱٤ ‎ب.ظ ] [ آزاده .م ]

 

مگر حکایت پروانه می کنی با شمع        که شرح قصه به سوز و گداز می گوئی !

شهریار

**********

سوختی در شمع رویت جان من            چاره ی پروانه کردی عاقبت

فیض کاشانی

**********

در طواف شمع می گفت این سخن پروانه ای  سوختم زین آشنایان ، ای خوشا بیگانه ای

بهار

**********

سوخت عشق آتشین هم شمع و هم پروانه را          گر نداری تاب این سوزنده آتش ، خام باش

فروغی بسطامی

**********

بس که پروانه شود سوخته ی شمع ز عشق     عارف از سوختگی، عاشق پروانه شود

امیرخسرو دهلوی

**********

شبی کز روی آتشناک مجلس را برافروزی          تو شمع جمع خواهی گشت و من پروانه خواهم شد

هلالی جغتائی

**********

حسن و عشق پاک را شرم و حیا در کار نیست          پیش مردم شمع در بر می کشد پروانه را

صائب

**********

دیدی که خون ناحق پروانه شمع را         چندان امان نداد که شب را به سر برد

شفائی اصفهانی

**********

پروانه آن شمع امید شب تارت         آخر سحرگه می شود شمع مزارت

هما میرافشار

**********

گفتمش : احوال عمر ما چه باشد ، عمر چیست ؟            گفت : یا برقیست یا شمعیست یا پروانه ای

ابوسعید ابوالخیر

 

[ چهارشنبه ۱۳٩٠/۱٠/٢۱ ] [ ۱٢:٢٩ ‎ب.ظ ] [ آزاده .م ]


لاله دیدم ، روی زیبای توأم آمد بیاد        شعله دیدم ، سرکشی های توأم آمد بیاد

رهی معیری

**********

با صبا در چمن لاله سحر می گفتم         که شهیدان که اند این همه خونین کفنان ؟!

حافظ

**********

چون ابر به نوروز رخ لاله بشست          برخیز و به جام باده کن عزم درست

خیام

**********

می هست و درم هست و بت لاله رخان هست    غم نیست وگر هست نصیب دل اعداست

رودکی

**********

کردم همه ره لاله گون ، گفتم که آن دلبر کنون        چون بسته بیند ره ز خون ، باشد که گردد باز پس

سنایی

**********

داغ دل شد رهنمای کوه و هامون لاله را            سر به صحرا می زند هرکس متاع خانه سوخت

بیدل دهلوی

**********

بسکه مرغ سحری در غم گلزار بسوخت         جگر لاله بر آن دلشده ی زار بسوخت

خواجوی کرمانی

**********

دلی را کو بود داغی ز عشقی              کیش با لاله یا گل کار باشد ؟ !

فیض کاشانی

**********

لاله خوانند ترا ، آه از تاریک دلی !        سرو گویند ترا ، وای از کوته نظری !

اوحدی

**********

دی خرامان در چمن ناگه گذشتی لاله گفت :    نیست مثل آن صنوبر در همه بستان ما

امیرخسرو دهلوی

**********

ای دیده مرا عاشق یاری کردی              داغم ز رخ لاله عذاری کردی

ابوسعید ابوالخیر

**********

مکن چون لاله چاکم در دل پر خون ، که می ترسم         درو داغ وفای خود به بینی و خجل گردی

محتشم کاشانی

**********

نگارا گر چنین زیبا میان باغ بخرامی       کلاهت لاله برگیرد ، قبایت سرو در پوشد

خاقانی

**********

لاله ساغر گیر و نرگس مست و بر ما نام فسق   داوری دارم بسی یارب که را داور کنم

حافظ

**********

سوختم اما نه چون شمع طرب در بین جمع      لاله ام کز داغ تنهایی به صحرا سوختم

رهی معیری

[ یکشنبه ۱۳٩٠/۱٠/۱۸ ] [ ۱:٤٥ ‎ب.ظ ] [ آزاده .م ]

 

تار و پود هستی ام بر باد برفت ، اما نرفت       عاشقی ها از دلم ، دیوانگی ها از سرم

رهی معیری

**********

چون شفق گرچه مرا باده ز خون جگر است      دل آزاده ام از صبح طربناک تر است

سعدی

**********

مشکلست این که کسی را به کسی دل برود       مهرش آسان بدرون آید و مشکل برود

محتشم کاشانی

**********

دل به تو بربست عهد ، کز سرجان بگذرد       جان گرانمایه رفت بر سر پیمان دل

فروغی بسطامی

**********

دیگر ز شراب شوق مستی ای دل           وان توبه که داشتی شکستی ، ای دل !

اوحدی

**********

دلم تنهاست ماتم دارم امشب             دلی سرشار از غم دارم امشب

سلمان هراتی

**********

چون چشم سیه به ناز می گردانی           بر من ، غم دل دراز می گردانی

سلمان ساوجی

**********

کباب از دلم کن حاضر ، شراب از خون چشم آرم        وزین نعمت بسی یابی ، اگر بر خوان من باشی

اوحدی

**********

یار دل سختست یا من سست بختم ؟ نمی دانم            این قدر دانم که از زلفش مرا نگشود کاری

وصال شیرازی

**********

من که از آتش دل چون خم می در جوشم     مهر بر لب زده، خون می خورم و خاموشم

حافظ

 

[ چهارشنبه ۱۳٩٠/۱٠/۱٤ ] [ ٤:٠٠ ‎ب.ظ ] [ آزاده .م ]

 

 

چون لب تو، باده ی خوش رنگ نه            چون رخ تو ، لاله خودروی نیست

انوری

**********

لاله افیون در شراب انداختست               نرگس و گل را خراب انداختست

اوحدی

**********

ز بسکه سینه خراشم چو گل ز دست فراق      چو لاله غرقه ی خون است چاک پیرهنم

امیرخسرو دهلوی

**********

خون در جگر لاله از داغ تو می بینم          چشم خوش نرگس را بیمار تو می بینم

فیض کاشانی

**********

به گل بلبل همی گوید :  که نرگس می کند شوخی                     مگر نرگس نمی داند که خون لاله می جوشد

خاقانی

**********

بی روی تو از هر مژه ام در گلشن             دامن دامن لاله تر می ریزد

خلیل الله خلیلی

**********

در مهر تو چون لاله ، رخساره به خون شویم   از بسکه دلم هر دم خون در جگر اندازد

خواجوی کرمانی

**********

به دشت و کوه چو از داغ عشق گریم و نالم       ز خاک لاله بروید ، ز سنگ ناله برآید

محتشم کاشانی

**********

نه از صدق و صفا رنگی ، نه از مهر و وفا بویی             کسی چون ، دل بسرو و لاله این بوستان بندد ؟!

رضی الدین آرتیمانی

**********

ابر از دهقان که ژاله می روید از او           دشت از مجنون که لاله می روید از او

ابوسعید ابوالخیر

 

 

 

 

[ سه‌شنبه ۱۳٩٠/۱٠/۱۳ ] [ ٧:۱٩ ‎ب.ظ ] [ آزاده .م ]

 

 

به خرابات برید از در این خانه مرا              که دگر یاد شراب آمد و پیمانه مرا

اوحدی

**********

دل در هوس شراب گلرنگ خوشست       با بربط و با نای و دف و چنگ خوشست

انوری

**********

گریبانم مگیر ای محتسب ! چون می پرستم من     کزین دامان تو بوی شراب ناب می آید

امیرخسرو دهلوی

**********

خیز و در جامم شراب ناب ریز            بر شب اندیشه ام مهتاب ریز

اقبال لاهوری

**********

در دیر شدم ماحضری آوردند             یعنی ز شراب ساغری آوردند

ابوسعید ابوالخیر

**********

شراب تلخ می خواهم که مرد افکن بود زورش     که تا یکدم بیاسایم ز دنیا و شر و شورش

حافظ

**********

بر رخ ساقی گلرنگ پریشانی زلف        عکس موجی است که بر روی شراب افتاده است

کلیم کاشانی

**********

من آن نیم که حلال از حرام نشناسم         شراب با تو حلالست و آب بی تو حرام !

سعدی

**********

بوی عشرت در بهار ، از لاله می آید که اوست            در دلش سودای عشق و در سرش جام شراب

سلمان ساوجی

**********

نخست عهد من این شد به پیر باده فروش      که بی شراب کهن ساعتی به سر نبرم

فروغی بسطامی

**********

العطش ای عشق ، تلخ آبی به خاک ما بریز    از شرابی جرعه ای بر جان پاک ما بریز

عرفی

*********

هم تو مگر پیاله ای ، بخشی از آن می کهن     ورنه شراب دیگری نشکند این خمار را

وحشی بافقی

**********

خونابه می خورم ز غم و گریه می کنم      آری شراب ، گوهر هر کس برون دهد

امیرخسرو دهلوی

**********

جز یک شراب هر دو نخوردیم ، پس چرا       چشم تو مست گشت و دل اوحدی خراب ؟

اوحدی

**********

پر شد ز شراب عشق جانا ، جامم            چون زلف تو ، برهم زده گشت ایامم

انوری

[ پنجشنبه ۱۳٩٠/۱٠/۸ ] [ ۱:٤٥ ‎ب.ظ ] [ آزاده .م ]

 

 

مرا گوئی چرا شوریده شکلی          شراب است و بهار است و نگار است

رضی الدین آرتیمانی

**********

گرچه ز شراب عشق مستم              عاشق تر از این کنم که هستم

نظامی

**********

شرابی ، شعر نابی ، هر چه هستی         مرا از هر چه غیر خود گسستی

هما میرافشار

**********

شراب شادکامی را چشیدم              سبوی نیک نامی را شکستم

فروغی بسطامی

**********

عکس آن لبهای میگون در شراب افتاده است               حیرتی دارم که چون آتش در آب افتاده است

هلالی جغتائی

**********

شکل مستانه و انکار شرابش نگرید        تا ندانند که مست است ، شتابش نگرید

وحشی بافقی

**********

شور شراب ناب را در نرگس مستش بخوان       افسانه مهتاب را در پرتو رویش نگر

بهادر یگانه

**********

شراب تلخ صوفی سوز بنیادم بخواهد برد                    لبم بر لب نه ای ساقی و بستان جان شیرینم

حافظ

**********

ما خشک لبان تشنه دیدار شرابیم           چون کاسه ما گشت تهی خانه خرابیم

ابوتراب بیک

**********

ترسم از اهل ورع ، شوق شرابم بکشند        به بهشتم بفریبند و به خوابم بکشند

عرفی

[ چهارشنبه ۱۳٩٠/۱٠/٧ ] [ ۱٢:٠٧ ‎ب.ظ ] [ آزاده .م ]

میلاد پیام آور صلح و مهربانی حضرت عیسی مسیح بر تمام جهانیان بویژه هموطنان عزیز مسیحی تهنیت باد.

 

مژده ای دل که مسیحا نفسی می آید         که ز انفاس خوشش بوی کسی می آید

حافظ

**********

مژده ی عمر ابد می رسد اکنون ز لبش      صبر کن یک نفس ای دل که مسیحا آمد

وحشی بافقی

**********

صبح دمی رفت مسیحا به دشت             سبزه صحرا به دمش زنده گشت

امیرخسرو دهلوی

**********

می رود در راه و در اجزای خاک           مرده می گوید مسیحا می رود

سعدی

**********

از قدوم آن مسیحا دم نوید جان به تن        می رسد، اما به این بیمار کی خواهد رسید

محتشم کاشانی

**********

زنده به سخن باید گشتنت ازیراک        مرده به سخن زنده همی کرد مسیحا

ناصرخسرو

**********

نباشد بی پدر انسان شکی نیست           مسیح اندر جهان بیش از یکی نیست

شیخ محمود شبستری

**********

ز لعل عیسویان قصه مسیحا پرس          ز چین زلف بتان معنی چلیپا پرس

خواجوی کرمانی

**********

چنگ ابدیت را بر ساز مسیحا زن          گو در نوسان آید ناقوس کلیسائی

شهریار

**********

چگونه ساخت از گل مرغ عیسی          چگونه کرد شخص عازر احیا

خاقانی

**********

طبیبان فصیحیم که شاگرد مسیحیم      بسی مرده گرفتیم در او روح دمیدیم

مولوی

**********

رشته ی مهر تو گر دست همچو مسیح        پا به گردن نهم و از سر دنیا گذرم

هلالی جغتائی

**********

جامی بکش تا جم شوی ، با اهل دم محرم شوی           خضر مسیحا دم شوی ، انفاست انسان پرورد

فروغی بسطامی

**********

چو قارون از گرانباری فرو رفتم به خاک ، اما           چو عیسی گر دهی بارم سرم بر آسمان سایی

اوحدی مراغه ای

**********

بی تعلق چون مسیحا زی تو در روی زمین        تا فراز آسمان چارمینت جا شود

فیض کاشانی

**********

شب گر ز غمش میری ، چون نوبت صبح آید      اعجاز مسیحا را ز انفاس صبا بینی

فروغی بسطامی

**********

شب به هم درشکند زلف چلیپائی را        صبحدم سر دهد انفاس مسیحائی را

شهریار

**********

بوسه ی جانبخش و چشم جانستانش هر نفس       کار عزرائیل و اعجاز مسیحا می کند

قاآنی

**********

ما هلاکیم و نصیب دگران آب حیات         ما خرابیم و طبیب دگرانست مسیح

محتشم کاشانی

**********

شد طبیب من بیمار مسیحا نفسی        تو برو بهر علاج دل بیمار دگر

وحشی بافقی

**********

کی بپرسد جز تو خسته و رنجور تو را          ای مسیح از پی پرسیدن رنجور بیا

مولوی

**********

به غنیمت شمر ای دوست ! دم عیسی صبح               تا دل مرده مگر زنده کنی ، که این دم از اوست

سعدی

**********

هم لب جانبخش دارد هم جمال دلفریب         یوسفست این می خرامد یا مسیحا می رود

قاآنی

**********

پس از درود بگو ای مسیح هستی بخش       نوید نسخه ی لطف به خستگان برسان

محتشم کاشانی

**********

به مناسبت تولد حضرت عیسی مسیح و سال نو میلادی ، تصمیم گرفتم مسیح را در اشعار پارسی جستجو کنم و این است ماحصل جستجوی من. امید است که مورد پسند واقع شود .

 

[ یکشنبه ۱۳٩٠/۱٠/٤ ] [ ٢:٠٩ ‎ب.ظ ] [ آزاده .م ]

 

 

عهد با زلف تو بستم خدا می داند             سر مویی نشکستم خدا می داند

شاه نعمت الله ولی

**********

من این عهدی که با موی تو بستم          به مویت گر سر مویی شکستم

فروغی بسطامی

**********

دلم ز بهر چه با طره تو بندد عهد        که هندواست و به یک موی بشکند میثاق

خواجوی کرمانی

**********

در کیش سر زلف که هم عهد شکست          زنار توان بستن و پیمان نتوان بست

صائب تبریزی

**********

ای که دل برکندی از پیمان یاران قدیم            گاه گاهت یاد باید کرد از عهد و داد

امیرخسرو دهلوی

*********

ندانستم که مه رویان به عهد خود نمی پایند               از آن عهد و از آن پیمان پشیمانی ، پشیمانی !

فیض کاشانی

**********

عهدم همه با پیر مغانست هلالی       گر با دگری عهد نبستم ، چه توان کرد ؟

هلالی جغتائی

**********

من هشیار با مستان ندارم روی بنشستن              که می گویند بشکن عهد و بی شرمیست بشکستن !

سلمان ساوجی

**********

هر چند پسند همه خلقی ز لطافت           اینت نپسندیم که در عهد نیایی

اوحدی مراغه ای

**********

دل با همه آشفتگی از عهده برآمد          هر عهد که با زلف پریشان تو کردم 

فروغی بسطامی

**********

دل درو بستیم و از ما در گسست           عهد نشکستیم و از ما بر شکست

خواجوی کرمانی

**********

چه نیکو روی و بد عهدی که شهری        غمت خوردند و کس را غم نخوردی

سعدی

**********

یاد باد آنکه به قصد خون ما            عهد را بشکست و پیمان نیز هم

حافظ

**********

سالها عهد وفا بست ولی آخر کار      عهد بشکست و جفا کار شد افسوس ، افسوس !

فیض کاشانی

**********

منال ای بلبل از بد عهدی گل           که تا بودست خوبی ، بی وفا بود

امیرخسرو دهلوی

**********

کجا شد عهد و پیمان را چه کردی ؟      امانت های چون جان را چه کردی ؟

مولوی

**********

سست عهدی که بدو عهد مودت بستم       ترسم آخر که به سختی شکند پیمان را

فروغی بسطامی

**********

یارب این نامه که آورد که از هر شکنش        بوی جان پرور آن عهد شکن می آید

خواجوی کرمانی

**********

پیر پیمانه کش من که روانش خوش باد      گفت پرهیز کن از صحبت پیمان شکنان

حافظ

**********

با تو اخلاصم دگر شد بس که دیدم نقض عهد     من که در آتش نگردانم عیار خویش را

وحشی بافقی

 

[ جمعه ۱۳٩٠/۱٠/٢ ] [ ۱٢:٥٥ ‎ب.ظ ] [ آزاده .م ]

 

 

باد آسایش ، گیتی نزند بر دل ریش           صبح صادق ندمد تا شب یلدا نرود

سعدی

**********

مهره مهر چو از حقه مینا بنمود           ماه من طلعت صبح از شب یلدا بنمود

خواجوی کرمانی

**********

شب هجرانت ای دلبر ، شب یلداست پنداری     رخت نوروز و دیدار تو عید ماست پنداری

اوحدی مراغه ای

**********

صحبت حکام ، ظلمت شب یلداست         نور ز خورشید خواه ، بو که برآید

حافظ

**********

با زلف تو قصه ایست ما را مشکل           همچون شب یلدا به درازی مشهور

عبید زاکانی

**********

شب یلداست هر تاری ز مویت ، وین عجب کاری           که من روزی نمی بینم ، خود این شب های یلدا را

سلمان ساوجی

**********

چه عجب گر دل من روز ندید             زلف تو صد شب یلدا دارد

فیض کاشانی

**********

شام هجران تو تشریف به هرجا ببرد       در پس و پیش هزاران شب یلدا ببرد

وحشی بافقی

**********

آبروی شمع را بیهوده نتوان ریختن         صد شب یلداست در هر گوشه ی زندان مرا

عرفی شیرازی

**********

من از روز جزا واقف نبودم              شب یلدای هجران آفریدند

فروغی بسطامی

**********

هست در سالی شبی ایام را یلدا ولیک      کس نشان ندهد که ماهی را دو شب یلدا بود

خواجوی کرمانی

**********

هنوز با همه دردم امید درمان است         که آخری بود  آخر شبان یلدا را

سعدی

**********

بر رخ تو کآفت جان من است          از شب یلدا سپه آورده ای !

امیرخسرو دهلوی

**********

بر من و یاران شب یلدا گذشت           بس که ز زلف تو سخن رفت دوش

قاآنی

***********

دور است کاروان سحر زینجا             شمعی بباید این شب یلدا را

پروین اعتصامی

**********

شب یلدای غمم را سحری پیدا نیست       گریه های سحرم را اثری پیدا نیست

محتشم کاشانی

**********

تو جان لطیفی و جهان جسم کثیف          تو شمع فروزنده و گیتی شب یلدا

خاقانی

**********

روزهای تیره بر شبها فزود            عمر من شد یک شب یلدای عشق

فیض کاشانی

**********

نظر به روی تو هر بامداد نوروزیست     شب فراق تو هر شب که هست یلدائیست

سعدی

**********

بس درازستی ای شب یلدا              لیک با زلف دوست کوتاهی

قاآنی

**********

تا در سر زلفش نکنی جان گرامی          پیش تو حدیث شب یلدا نتوان کرد

خواجوی کرمانی

**********

با خود از بهر تسلی شب یلدای فراق        هر چه گفتم ز زبان تو غلط بود غلط

محتشم کاشانی

**********

چشم جان را سرمه اش اعمی کند           روز روشن را شب یلدا کند

اقبال لاهوری

**********

روی سپیدش برادر مه گردون             موی سیاهش پسر عم شب یلدا

قاآنی

 

 

 

[ چهارشنبه ۱۳٩٠/٩/۳٠ ] [ ۱٢:۳۳ ‎ب.ظ ] [ آزاده .م ]

 

 

مرا عهدیست با جانان که تا جان در بدن دارم     هواداران کویش را چو جان خویشتن دارم

حافظ

**********

تو عهد کرده ای که کشانی به خون مرا       من جهد کرده ام که به عهدت وفا کنی

فروغی بسطامی

**********

تو را با من نه عهدی بود ز اول         بیا بنشین بگو آن را چه کردی ؟

مولوی

**********

با آنکه زو دلخسته ام، خود را بر او بربسته ام            چون عهد او را بشکسته ام، خواهم که پیمان بشکند

امیرخسرو دهلوی

**********

این همه جور و جفا و مکر و دستانش ببین           وآنهمه پیمان و شرط و عهد و میثاقش نگر!

خواجوی کرمانی

**********

من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفائی      عهد نابستن از آن به ، که ببندی و نپائی

سعدی

**********

تا ز عهد حسن تو آوازه شد در شرق و غرب                آسمان با عشق بازی عهد و پیمان تازه کرد

خاقانی

**********

گداختم ز جفا تا وفا به عهد تو کردم     بلی نتیجه ی عهد تو، وفای من است این

محتشم کاشانی

**********

آن ماه در مهد آمده ، کام مرا شهد آمده     من باز در عهد آمده ، او از سر پیمان شده

اوحدی مراغه ای

**********

گر شما را طاعت است و زهد و تقوی و ورع            باک نیست چون دوست اندر عهد و در پیمان ماست

عطار

**********

قرار این بود کز پیمان و عهد من نتابی رو             به هیچ انگاشتی عهد و قرارم ، این چنین باشد !

صائب تبریزی

**********

هر عهد که بستم من ، بشکست دل شیدا     دل رأی دگر دارد من رأی دگر دارم

فیض کاشانی

**********

با سر زلف شکن در شکنش عهد مبند       که بدین واسطه ما بی سرو سامان شده ایم

فروغی بسطامی

**********

ای دل ، ای دل مهر آن مه ورز و ایمان تازه کن              سر بنه در پای جانان عهد و پیمان تازه کن

سیف فرغانی

**********

برنخیزد ناله ای از ما رهی              عهد الفت با خموشان بسته ایم

رهی معیری

**********

بشکنم صد عهد و پیمان ، نشکنم پیمانه را       این قدر تمیز هست آخر من دیوانه را

سلمان ساوجی

**********

زین پس برون عالم جویم وفا و عهد           کاندر درون عالم جایی نیافتم

خاقانی

**********

 چو گل عهد تو بس ناپایدار است            از آنم پیر کردی ، ای جوان عهد

اوحدی مراغه ای

**********

دل از وفا به تو می داد دست عهد ابد         ازو تو عهد گسل واگذاشتی رفتی

محتشم کاشانی

**********

در عهد بتان آنچه وفا بود نمودیم         در عالم عشق آن چه بلا بود کشیدیم

فروغی بسطامی

 

[ پنجشنبه ۱۳٩٠/۱٠/۱ ] [ ۳:٥٩ ‎ب.ظ ] [ آزاده .م ]

  

 

 مگو پیمان و عهدم استوار است            که در پیمان شکستن استواری

رضی الدین آرتیمانی

**********

سست عهد و سرد مهرند این رفیقان همچو گل             ضایع آن عمری که با این سست عهدان سر کنی

رهی معیری

**********

عهد کردی که وفا پیشه کنی ، جهد بکن       تا بدانم که درین عهد وفایی بودست

هلالی جغتائی

**********

ای که با ما وعده ها کردی خلاف          از وفا و عهد و پیمانت ملاف!

فیض کاشانی

**********

عهد همه بشکستم در بستن پیمانت          دامن مکش از دستم ، دست من و دامانت

فروغی بسطامی

**********

از جفا تا او چهار انگشت بود        از وفا تا عهد صد فرسنگ داشت !!

خاقانی

**********

تو دوری و من در فراق تو زنده      زهی سست عهد و زهی سخت جانی !

سلمان ساوجی

**********

عهد و پیمان تو با ما و وفا با دگران        ساده دل من ، که قسم های تو باور کردم

شهریار

**********

باز ترک عهد و پیمان کرده بود         کشتن ما بر دل آسان کرده بود

عبید زاکانی

**********

تنها نه همین دلبر من عهد شکن شد        با هر که دم از مهر زدم ، دشمن من شد!

جاسب آملی

**********

مرا با توست پیمانی ، تو با من کرده ای عهدی             شکستی عهد یا هستی بر آن پیمان؟ نمی دانم

عراقی

**********

دلی بستم به آن عهدی که بستی        تو آخر هر دو را با هم شکستی

راهب نائینی

**********

عهد و پیمان فلک را نیست چندان اعتبار      عهد با پیمانه بندم شرط با ساغر کنم

حافظ

**********

فریب مردمی صائب مخور از چشم پرکارش              که از بهر شکستن عهد و پیمان تازه می سازد

صائب تبریزی

**********

ترا که نرگس مخمور و زلف مهپوشست        وفا و عهد قدیمت مگر فراموشست ؟!

خواجوی کرمانی

**********

داری گمان که می شکنم عهد چون توئی     ای بد گمان! به همچو منی این گمان مدار

محتشم کاشانی

**********

به خاکپای عزیزت که عهد نشکستم         ز من بریدی و با هیچ کس نپیوستم

سعدی

**********

پس از عمری به زلفت عهد بستم          عجب سر رشته ای آمد به دستم !

فروغی بسطامی

**********

از دل برون کن کینه را ، صافی کن از ما سینه را             آن عادت پیشینه را پیش آر و پیمان تازه کن

اوحدی مراغه ای

**********

دست در حلقه ی آن زلف دوتا نتوان کرد     تکیه بر عهد تو و باد صبا نتوان کرد

حافظ

 

 

 

[ دوشنبه ۱۳٩٠/٩/٢۸ ] [ ۳:٥٠ ‎ب.ظ ] [ آزاده .م ]

 

 

در این سینه دلی دیوانه دارم       چه گویم ، دشمنی در خانه دارم

هما میر افشار

**********

رفتی ولی کجا! که به دل جا گرفته ای        دل جای توست اگرچه دل از ما گرفته ای 

اطهری کرمانی

**********

ای که می پرسی ز من کان ماه را منزل کجاست؟          منزل او در دل است،اما ندانم دل کجاست؟

هلالی جغتائی

**********

در مجلس خود راه مده همچو منی را       که افسرده دل ، افسرده کند انجمنی را

مخلص هندوستانی

**********

دوستان عیب کنندم که چرا دل به تو دادم      باید اول به تو گفتن که چنین خوب چرائی؟

سعدی

**********

اندکی پیش تو گفتم غم دل، ترسیدم        که دل آزرده شوی ، ورنه سخن بسیارست

ذوقی کاشانی

**********

نفس در سینه می لرزد ز دست دل تپیدن ها           نگه در دیده می رقصد ز شور و شوق دیدن ها

پژمان بختیاری

**********

گر ز بی مهری مرا از شهر بیرون می کنی          دل که در کوی تو می ماند به او چون می کنی ؟

همایی نسائی

**********

عاشقی مایه شادی بود و گنج مراد         دل خالی ز محبت ، صدف بی گوهر است

سعدی

**********

گنج منعم خرمن سیم و زر است          گنج عاشق گوهر یکتای دل

رهی معیری

**********

هر آن دل را که سوزی نیست، دل نیست        دل افسرده غیر از آب و گل نیست

وحشی بافقی

**********

نیازارم ز خود هرگز دلی را          که می ترسم در آن جای تو باشد

...

**********

سوی که روم من که دلم سوی تو باشد     روی که ببینم که به از روی تو باشد

امیر صنعی نیشابوری

**********

تا دل به تو پیوستم ، راه همه در بستم        جائی که تو بنشینی ، بس فتنه که برخیزد

سعدی

**********

هر که بینی ز ره دیده گرفتار دلست         آنکه دل داده و روی تو ندیدست منم

...

**********

گفتی که به دل شکستگان نزدیکم         ما نیز دل شکسته داریم ای دوست

ابو سعید ابوالخیر

**********

همچو نی می نالم از سودای دل              آتشی در سینه دارم جای دل

رهی معیری

**********

پا را به احتیاط نهد بر درت نسیم           از بس شکسته شیشه دلها بکوی تو

...

**********

شانه در حلقه زلفش به تجسس زد و گفت:     هر کجا بود دل گمشده ای، پیدا شد

...

**********

گفتم آهن دلی کنم چندی               ندهم دل به هیچ دلبندی !

سعدی

[ جمعه ۱۳٩٠/٩/٢٥ ] [ ٦:٠۸ ‎ب.ظ ] [ آزاده .م ]

 

ای اشک! هرچه ریزمت از دیده زیر پای    بینم که باز بر سر مژگان نشسته ای !

علی اشتری

**********

 گفتی مجو وصالم ، بالاتر از خیالم       عذر نو آفریدی اشک بهانه جو را !

اقبال لاهوری

**********

دامن از دستم کشیدی ،گریه تا دامن دوید    دور شو گفتی ز پیشم، اشک پیش از من دوید

ناصح تبریزی

**********

شرمنده خون گرمی اشکم که همه عمر        نگذاشت مرا گرد به مژگان بنشیند

صائب تبریزی

**********

فریاد که جز اشک شب و آه سحرگاه       اندر سفر عشق ، مرا همسفری نیست

فروغی بسطامی

**********

اشک گرم و آه سرد و روی زرد و سوز دل     حاصل عشقند و من این نکته می دانم چو شمع

اطهری کرمانی

**********

چه گویمت که ز سوز درون چه می بینم        ز اشک پرس حکایت که من نیم غماز

حافظ

**********

بگذار تا ببینمش اکنون که می رود         ای اشک از چه راه تماشا گرفته ای ؟

اطهری کرمانی

**********

اشکم برون می افکند راز درون پرده را     آری شکایتها بود از خانه بیرون کرده را

امیر خسرو دهلوی

**********

تا کی به تمنای وصال تو یگانه          اشکم رود از هر مژه چون سیل روانه

شیخ بهایی

 

 

 

[ پنجشنبه ۱۳٩٠/٩/٢٤ ] [ ۱:٢٧ ‎ب.ظ ] [ آزاده .م ]

         

 دل را به کف هر که نهم باز پس آرد         کس تاب نگهداری دیوانه ندارد

پژمان بختیاری

**********

دل چه تلخی های رنگارنگ از آن دلبر کشید    قطره خونی ، چه دریاهای خون بر سر کشید

صائب تبریزی

**********

دلم از نرگس بیمار تو بیمار تر است        چاره کن درد کسی ، کز همه ناچارتر است

فروغی بسطامی

**********

دل برد ز سلمان و کجا می برد این دل       با آن همه دلهای گرفتار که دارد؟

سلمان ساوجی

**********

دل ربایانه دگر بر سر ناز آمده ای       از دل ما چه به جا مانده ، که باز آمده ای ؟

صائب تبریزی

**********

دل از من برد و روی از من نهان کرد         خدا را با که این بازی توان کرد

حافظ

**********

دل نیست کبوتر که چو برخاست نشیند        از گوشه ی بامی که پریدیم ، پریدیم

وحشی بافقی

**********

دل تشنه شد و در تو گمان برد که آبست        بیچاره ندانست فریبنده سرابست

ابوالحسن ورزی

**********

دل شد ز تو صد پاره و فریاد که این قوم        نعره زدن و جامه دریدن نگذارند

کمال خجندی

**********

دل می رود ز دستم صاحبدلان خدا را         دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا

حافظ

**********

دلی یا دلبری یا جان و یا جانان نمی دانم    همه هستی تویی ، فی الجمله این و آن نمی دانم

عراقی

**********

دلم از سینه بتنگ است خدایا برهان        هرجا در قفسی مرغ گرفتاری هست

...

**********

دلت ای سنگدل بر ما نسوزد            عجب نبود اگر خارا نسوزد

بابا طاهر

**********

دلم ز حلقه ی زلفش به جان خرید آشوب      چه سود دید ندانم که این تجارت کرد؟

حافظ

**********

دلم سرگشته می دارد سر زلف پریشانت    چه می خواهد از این مسکین سرگردان نمی دانم

عراقی

**********

دلی است در برم از آبگینه نازک تر        که گر غبار نشیند بر او شکسته شود

ملک قمی

       **********  

دلم ز نازکی خود شکست در غم عشق       وگرنه از تو نیاید که دل شکن باشی !

هوشنگ ابتهاج (سایه)

**********

به تکلم، به تبسم، به خموشی، به نگاه         می توان برد به هر شیوه دل آسان از دست

کلیم کاشانی

**********

به غیر دل که عزیز و نگاه داشتنی است        جهان و هر چه درو هست واگذاشتنی است

صائب تبریزی

**********

به چه مشغول کنم دیده و دل را که مدام          دل ترا می طلبد، دیده ترا می جوید

صائب تبریزی

**********

 

 

 

[ جمعه ۱۳٩٠/٩/٢٥ ] [ ۱:۳٩ ‎ب.ظ ] [ آزاده .م ]

ز بس که مردمک دیده دید مردم بد         دگر به مردمک دیده سوءظن دارم

عارف قزوینی

***********

بس که خوردم عوض نوش ز هر کس سر نیش      آنچنانم که غم از سایه مژگان دارم

فصیح الزمان رضوانی

**********

ز بس نامردمی از چشم نرم دوستان دیدم     اگر بر گل گذارم پا ، ز زخم خار می ترسم

صائب تبریزی

 

[ سه‌شنبه ۱۳٩٠/٩/٢٢ ] [ ٢:٥٩ ‎ب.ظ ] [ آزاده .م ]

به دلق آتش زدم ، زنار بستم ، با صنم گفتم        ز زاهد طعنه ، از راهب مبارک باد می خواهم 

عرفی شیرازی

 

[ شنبه ۱۳٩٠/٩/۱٩ ] [ ٧:٤٧ ‎ب.ظ ] [ آزاده .م ]

بعد عمری که به خواب من بی دل آمد        گریه آبی به رخم ریخت که بیدار شدم

کلیم کاشانی

[ شنبه ۱۳٩٠/٩/۱٩ ] [ ٧:٤٠ ‎ب.ظ ] [ آزاده .م ]
.: Weblog Themes By Pichak :.

درباره وبلاگ

صفحات دیگر