عهد و پیمان در اشعار پارسی 3

 

 

عهد با زلف تو بستم خدا می داند             سر مویی نشکستم خدا می داند

شاه نعمت الله ولی

**********

من این عهدی که با موی تو بستم          به مویت گر سر مویی شکستم

فروغی بسطامی

**********

دلم ز بهر چه با طره تو بندد عهد        که هندواست و به یک موی بشکند میثاق

خواجوی کرمانی

**********

در کیش سر زلف که هم عهد شکست          زنار توان بستن و پیمان نتوان بست

صائب تبریزی

**********

ای که دل برکندی از پیمان یاران قدیم            گاه گاهت یاد باید کرد از عهد و داد

امیرخسرو دهلوی

*********

ندانستم که مه رویان به عهد خود نمی پایند               از آن عهد و از آن پیمان پشیمانی ، پشیمانی !

فیض کاشانی

**********

عهدم همه با پیر مغانست هلالی       گر با دگری عهد نبستم ، چه توان کرد ؟

هلالی جغتائی

**********

من هشیار با مستان ندارم روی بنشستن              که می گویند بشکن عهد و بی شرمیست بشکستن !

سلمان ساوجی

**********

هر چند پسند همه خلقی ز لطافت           اینت نپسندیم که در عهد نیایی

اوحدی مراغه ای

**********

دل با همه آشفتگی از عهده برآمد          هر عهد که با زلف پریشان تو کردم 

فروغی بسطامی

**********

دل درو بستیم و از ما در گسست           عهد نشکستیم و از ما بر شکست

خواجوی کرمانی

**********

چه نیکو روی و بد عهدی که شهری        غمت خوردند و کس را غم نخوردی

سعدی

**********

یاد باد آنکه به قصد خون ما            عهد را بشکست و پیمان نیز هم

حافظ

**********

سالها عهد وفا بست ولی آخر کار      عهد بشکست و جفا کار شد افسوس ، افسوس !

فیض کاشانی

**********

منال ای بلبل از بد عهدی گل           که تا بودست خوبی ، بی وفا بود

امیرخسرو دهلوی

**********

کجا شد عهد و پیمان را چه کردی ؟      امانت های چون جان را چه کردی ؟

مولوی

**********

سست عهدی که بدو عهد مودت بستم       ترسم آخر که به سختی شکند پیمان را

فروغی بسطامی

**********

یارب این نامه که آورد که از هر شکنش        بوی جان پرور آن عهد شکن می آید

خواجوی کرمانی

**********

پیر پیمانه کش من که روانش خوش باد      گفت پرهیز کن از صحبت پیمان شکنان

حافظ

**********

با تو اخلاصم دگر شد بس که دیدم نقض عهد     من که در آتش نگردانم عیار خویش را

وحشی بافقی

 

/ 1 نظر / 71 بازدید
اسماعیل

خیلی عالی بود